Terug van weg geweest
Door: Gerdien
Blijf op de hoogte en volg Gerdien
05 Maart 2012 | Verenigde Staten, Florence
David is weer terug na twee en een halve week op pad te zijn geweest.
Hij was eerst naar Logos Hope voor een week. De Logos Hope ligt op het moment in de Phillipijnen.
De containers die hij zou helpen ontladen, waren er niet in de tijd dat hij er was. (Het schip ligt er vier weken). Dus hij deed voornamelijk training voor de mensen in de boekenwinkel.
Omdat het team de hele tijd wisselt, is het moeilijk continuiteit te behouden. Er moet dus vaak en veel getraind worden.
Daarnaast deed hij veel netwerken. Dus met mensen aan boord praten etc.
Het schip is in de overgang om een nieuwe directeur te krijgen. Dus op het moment is er veel gaande mbt overdracht van dingen.
Na het schepenbezoek vertrok David naar Thailand voor ander halve week. De eerste dagen waren gericht op de Joshua training die hij zal gaan doen.
De rest van de tijd nam hij deel uit aan de ILM. Dit is een jaarlijkse bijeenkomst van alle internationale leiders van OM. Ze komen bijeen om dingen te bespreken. Zoals bijvoorbeeld nieuwe initiatieven die zijn genomen in OM en hoe de ontwikkeling is van initiatieven die al langer bestaan.
Initiatieven zijn bijvoorbeeld een team dat kerken plant in Oost-Europa. Of mensen die een zorg centrum hebben opgezet voor gehandicapten in Azie, omdat ze daar aan het lot worden overgelaten.
David zei dat het erg interessant was om over al deze dingen te horen. OM is erg breed, maar je staat toch altijd weer verbaasd over alles wat gedaan wordt binnen de organisatie.
De terugweg naar Amerika was een hele gebeurtenis. Alles ging goed (20 uur vliegen) tot hij in Atlanta, USA was. Hij hoefde alleen nog maar een vlucht van twee uur en dan nog met de auto voor een uur.
Helaas. De laatste vlucht werd elke keer uitgesteld en op het laatst gecanceled. Hij ontmoette twee andere mannen die aan het wachten waren en samen huurden ze een auto. Ze moesten 5 uur rijden om thuis te komen.
Ik was ondertussen al naar Columbia gereden en moest dus wachten...
Een van de mannen was een Zuid - Afrikaan. Hij belde zijn vrouw op en ik kon bij hen thuis wachten totdat ze terug kwamen. Wat erg leuk was.
Bleek dat haar zus in Schotland woont. Verder ben ik natuurlijk in Zuid - Afrika geboren.
En het bleek dat ze OM kennen, want het stel had de Doulos bezocht toen deze in Zuid-Afrika was.
Hoe klein kan een wereld zijn....!!!!
We hebben dus een paar nieuwe vrienden gemaakt.
David is op het moment nog erg moe. Zijn lichaam is natuurlijk gewend aan een omgedraaid ritme. Er is twaalf uur tijdsverschil tussen Thailand en Amerika.
Hij was eerst naar Logos Hope voor een week. De Logos Hope ligt op het moment in de Phillipijnen.
De containers die hij zou helpen ontladen, waren er niet in de tijd dat hij er was. (Het schip ligt er vier weken). Dus hij deed voornamelijk training voor de mensen in de boekenwinkel.
Omdat het team de hele tijd wisselt, is het moeilijk continuiteit te behouden. Er moet dus vaak en veel getraind worden.
Daarnaast deed hij veel netwerken. Dus met mensen aan boord praten etc.
Het schip is in de overgang om een nieuwe directeur te krijgen. Dus op het moment is er veel gaande mbt overdracht van dingen.
Na het schepenbezoek vertrok David naar Thailand voor ander halve week. De eerste dagen waren gericht op de Joshua training die hij zal gaan doen.
De rest van de tijd nam hij deel uit aan de ILM. Dit is een jaarlijkse bijeenkomst van alle internationale leiders van OM. Ze komen bijeen om dingen te bespreken. Zoals bijvoorbeeld nieuwe initiatieven die zijn genomen in OM en hoe de ontwikkeling is van initiatieven die al langer bestaan.
Initiatieven zijn bijvoorbeeld een team dat kerken plant in Oost-Europa. Of mensen die een zorg centrum hebben opgezet voor gehandicapten in Azie, omdat ze daar aan het lot worden overgelaten.
David zei dat het erg interessant was om over al deze dingen te horen. OM is erg breed, maar je staat toch altijd weer verbaasd over alles wat gedaan wordt binnen de organisatie.
De terugweg naar Amerika was een hele gebeurtenis. Alles ging goed (20 uur vliegen) tot hij in Atlanta, USA was. Hij hoefde alleen nog maar een vlucht van twee uur en dan nog met de auto voor een uur.
Helaas. De laatste vlucht werd elke keer uitgesteld en op het laatst gecanceled. Hij ontmoette twee andere mannen die aan het wachten waren en samen huurden ze een auto. Ze moesten 5 uur rijden om thuis te komen.
Ik was ondertussen al naar Columbia gereden en moest dus wachten...
Een van de mannen was een Zuid - Afrikaan. Hij belde zijn vrouw op en ik kon bij hen thuis wachten totdat ze terug kwamen. Wat erg leuk was.
Bleek dat haar zus in Schotland woont. Verder ben ik natuurlijk in Zuid - Afrika geboren.
En het bleek dat ze OM kennen, want het stel had de Doulos bezocht toen deze in Zuid-Afrika was.
Hoe klein kan een wereld zijn....!!!!
We hebben dus een paar nieuwe vrienden gemaakt.
David is op het moment nog erg moe. Zijn lichaam is natuurlijk gewend aan een omgedraaid ritme. Er is twaalf uur tijdsverschil tussen Thailand en Amerika.
-
06 Maart 2012 - 10:27
Nadia:
ha wauw dat zijn de verhalen, leuk zeg :D Wel beroerd om nog zo'n eind te moeten rijden als je al zo moe bent. Kan David nog een paar dagen bijkomen of moet ie meteen weer aant werk? fijn dat ie er weer is..
geniet ervan!! liefs! -
06 Maart 2012 - 13:59
Gerda:
Fijn dat hij weer terug is! En leuk he, dat soort ontmoetingen! Dan is de wereld inderdaad erg klein....
Spreek je snel! -
08 Maart 2012 - 19:33
Annelies En Jeroen:
Fijn dat David weer veilig terug is. En wel een avontuurlijke terugreis op zo'n manier. Ontzettend leuk om zo nieuwe vrienden te ontmoeten.
Ik hoop dat hij snel weer aan jullie tijd is gewend. Binnenkort gaan we weer skypen he? Hier is het goed, Roos heeft een buikgriepje gehad, dus nu is het spannend of de rest ook nog gaat.
Tot skyps, Annelies
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
